Ik droomde: Neem je zonde krijgsgevangen

Ik heb zelf bepaalde zwaktes die me vroeger verlamden...

Ik droomde, we waren met een groepje op vakantie op een eiland. Er was een bende actief die min of meer alles achter de schermen controleerde, tot de politie toe. Daar kwamen we later achter.

Op een markt hadden we een oude handgetekende kaart van het eiland gekocht, deze was niet bijzonder fraai, maar leek wel een leuk souvenir. Op een bepaald moment werden we op een rustig weggetje door een auto staande gehouden en een aantal mannen stapte uit. Ze wilden ons overmeesteren en wij boden weerstand, maar uiteindelijk waren zij sterker. Ze mishandelden ons en dwongen ons te zeggen waar de kaart was die we gekocht hadden. Ik gaf de kaart en de leider opende deze en wees een bepaalde plek aan die blijkbaar erg belangrijk voor hen was. Ik concludeerde dat we misschien wel een oude kaart hadden gekocht die een geheime plek aangaf, misschien doordat er iets kostbaars lag of dat deze het bewijs van een misdrijf bevatte, geen idee. We beleven gewond achter. (Later hoorde ik dat de leider van het groepje ook de man was die het eiland overheerste en een schrikbewind voorde waar veel mensen de dupe van waren.)

We probeerden zo goed als het ging om onze vakantie voort te zetten. Een paar dagen later liepen we op een afgelegen bergpad naast een afgrond toen we een man zagen aankomen. We herkenden de man als degene die ons te pakken had genomen. We spraken zachtjes af dat we hem in het voorbijgaan zouden overmeesteren. Toen hij langsliep grepen we hem en na een kort gevecht kregen we hem met zijn gezicht op de grond. We bonden zijn hadden op de rug aan elkaar en bonden de voeten aan elkaar. Ook verbonden we de enkels en de handen aan elkaar met een touw. Hij kon geen kant meer op. Maar wat moesten we nu doen, als we de politie of omstanders zouden waarschuwen, was de kans groot dat zij onder de macht van zijn organisatie zouden staan. Maar aan de andere kant wilden we de bevolking bevrijden van zijn wandaden.  

We vonden de kaart in zijn jas en staken die in de brand.

We namen hem mee en vonden een eindje verderop een grot in de bergwand waar we in gingen. Om de beurt zouden we hem bewaken en voedsel halen. We wisten dat de man zou proberen te vluchten dus we besloten hem zoveel mogelijk helemaal vastgebonden te houden. Ik zorgde ook dat hij niet kon spreken door wat in zijn mond te stoppen omdat ik me er van bewust was dat hij zou proberen ons te verleiden met geld o.i.d om hem vrij te laten. Iemand in onze groep zou daar misschien gevoelig voor zijn.

 We vroegen ons af wat we nu moesten doen, een paar van ons opperden dat we hem moesten doden, dan zouden wij en het volk van de problemen af zijn, we konden eigenlijk niets anders. Ik zag ook wel in dat de situatie eigenlijk onhoudbaar was, maar doden is geen oplossing, dan zouden we net zo worden als hij en er zouden wel weer nieuwe leiders als hij gaan opstaan.

Toen ik de wacht moest houden bad ik God wat te doen en kreeg het idee om voor hem te gaan bidden en uit de Bijbel te gaan lezen. Dit begon ik te doen, in begin merkte ik geen reactie. Maar wat later begon God me dingen te laten zien* uit het leven van de man, onder andere uit zijn niet gelukkige jeugd. Er kwamen steeds meer beelden die ik aan hem vertelde. Daarbij sprak ik namens God over de liefde die Jezus en de Vader voor hem hebben en dat zij hem willen genezen. Daarbij las ik Psalmen waarin de schrijver uitroept naar God voor redding en vergeving. De man kreeg tranen in zijn ogen en begon te schudden van het huilen. Ik maakte zijn mond vrij en ging door met bidden en lezen. Ik was bang dat hij nog toneel kon spelen maar  wilde toch het risico nemen om hem serieus te nemen, ik geloofde dat God hem zou kunnen en willen veranderen. De man bevestigde dat de dingen die ik noemde in zijn leven gespeeld hadden en dat deze hem hadden gemaakt tot wie hij was. We baden samen en hij beleed zijn zonden onder tranen en nam Jezus aan als zijn verlosser.

De anderen kwamen terug en ik vertelde wat er aan de hand was. Iemand uit de groep drong er op aan hem te doden omdat hij niet te vertrouwen was. Ik kon daar niet in mee gaan en gaf aan dat ik liever het risico nam om God te vertrouwen en onze vijand een kans te geven. Ik wilde niet worden als hij.

Ik ging naar de man toe en vertelde hem dat ik hem wilde bevrijden en daarmee het risico nam dat hij ons terug zou pakken, maar dat ik liever de weg van Jezus bewandel door lief te hebben en vertrouwen te schenken, wat de uitkomst ook zal zijn.

De details van de rest van de droom weet ik niet meer omdat ik half wakker was. Maar ik kan me vaag herinneren dat de man veranderd terug is gegaan en zijn invloed als leider heeft gebruikt om zegen te brengen, in plaats van de vloek, over het eiland.

Vervolgens ging ik bidden. Daarbij wil ik nog een keer zeggen dat ik er niet zo zeker van ben of het nu God is die dan een interpretatie geeft of dat ik er zelf wat inleg. Ik denk aan een combinatie van beide, maar ieder die dit leest moet zelf maar bidden wat hij of zij er wat mee kan doen. Hier dan wat ik er uit haal;

Ik heb zelf bepaalde zwaktes, o.a. een onzekerheid die vroeger maakte dat ik dingen dacht en deed om bevestiging in de ogen van mensen te krijgen. Dat bepaalde voor een groot deel mijn dagelijkse denken. Ik ben een jaar overspannen geweest omdat spanningen met betrekking tot onzekerheid in de menselijke (werk)relaties te veel werden. Ik verloor mijn werk en na een jaar kon ik ergens anders aan de slag. In die periode heb ik professionele hulp gehad. Daarin heb ik geleerd hoe om te gaan met bepaalde dingen in je leven die de overhand hebben. Je moet ze eerst onder ogen gaan zien. Vervolgens ga je het traject in om de overhand over je gevoelens en gedrag te krijgen. Dat is hard werken, maar als het lukt, geeft dat ook weer een stimulans om door te gaan. Tot het moment komt dat je niet meer geregeerd wordt door gevoelens, maar dat je wil de baas is en dat je kan kiezen wat het beste is. Dit is geen eenvoudig proces, maar zeker de moeite waard om er hard aan te werken.

Het klinkt misschien raar, maar ik wilde in het begin geen gebed door bijvoorbeeld op de zondagochtend naar voren te gaan. Ik ben daar zeker een voorstander van, maar ik besefte me dat het probleem in mijzelf lag en dat ik eerst dat moest aanpakken. Ik had wel vaker mensen gezien die vaak voor zich lieten bidden, maar die zelf hun gedrag niet wilden veranderen.

Later heb ik wel voor me laten bidden door mensen die vaker woorden van God kregen, maar toen gebeurde er niets... Wel gaven ze dat God me in de gemeente tijdens de aanbidding zou aanraken. En dat gebeurde later vele malen!

Wat is jouw vijand?

Ik zal proberen een paralel te leggen tussen de droom en wat ik daarna noemde.

Vaak zien wij onze problemen als vijanden die we moeten bevechten. Een kleine onschuldige aanleiding (de kaart uit de droom), kan een geparkeerd probleem plotseling de kop doen opsteken. Denk maar eens aan mensen die lachen als je een kamer binnenkomt. Ze lachen vast jou uit en je slaat op slot in je onzekerheid. Of iemand maakt een opmerking waardoor je verschrikkelijk boos wordt. Of een blik op een billboard of folder vult je met erotische gevoelens waar je mee aan de haal gaat.

Zo zijn er veel "triggerste noemen die een dieper probleem in je aanspreken. Ik ken dat zelf ook.

Een eerste reactie kan zijn dat je gaat vechten tegen je boosheid, je onzekerheid of je lustgevoelens met de wens om ze de nek om te draaien. Maar het lukt niet... Ook als je bid lijkt het maar niet weg te gaan. En als het weg gaat, komt het toch weer een keer terug. Nu zijn er sommige problemen die inderdaad na gebed verdwijnen, maar er lijken ook hardnekkige patronen te zijn die telkens maar weer de kop opsteken en die je blijven "aanvallen.

Je "vijandheeft bestaansgronden waar alleen Jezus bij kan, maar alleen dan wanneer  jij je  vijand onder ogen wil zien. Eerst moet je hem krijgsgevangen maken. De Bijbel zegt hierover: 2 Korinthe 10:3-6 NBG'51: ,,...zodat wij de redeneringen en elke schans, die opgeworpen wordt tegen de kennis van God, slechten, elk bedenksel als krijgsgevangene brengen onder de gehoorzaamheid aan Christus, en gereed staan, zodra uw gehoorzaamheid volkomen is, alle ongehoorzaamheid te straffen.'

Met andere woorden, we brengen die bedenksels onder de gehoorzaamheid aan Christus. Een voorbeeld; een gevoel van minachting over jezelf kan je niet wegsturen, maar je neemt het mee naar Jezus en je gevoel moet gehoorzaam zijn aan wat Jezus er over zegt. Wat Hij zegt is de waarheid. Als hij zegt dat je waardevol bent, dan moet je gevoel daar ook aan leren gehoorzamen. Je bestraft de woorden die je in jezelf voelt opkomen door uit te spreken wat de waarheid is die Jezus leert. Dat wordt ook wel proclamatie genoemd. Dit is een proces dat gepaard gaat met jezelf verdiepen in de waarheid die Jezus leert. Met andere woorden, je gaat regelmatig biddend je Bijbel lezen en in je daden ga je God gehoorzamen. Als de waarheid van God in je leven komt zal dit de leugen verdringen.

Ik ben door zo'n proces gegaan en begon steeds meer een nieuwe identiteit in Christus te krijgen. Soms komt het gevoel van afwijzing nog wel eens naar boven, maar dan kan ik kiezen; ga ik er in mee of drijft het me in de armen van Jezus? Het laatste komt regelmatig voor en ik kan voorzichtig zeggen dat een zwakte van mij een kracht is geworden; het brengt me bij Jezus en behoed me zelfs voor trots.

 Ik hoor je al zeggen, hoe zit het dan met gebondenheid van demonen, met psychische problemen, ziekte etc? Ik erken dat deze dingen heel reeel zijn en dat je daar wat mee kan en moet. (In een later artikel n.a.v. een andere droom zal ik hier op in gaan). Maar de focus van dit artikel ligt op gedachten waar je zelf mee aan de slag moet gaan.

 Een ander voorbeeld; een dronken automobilist rijdt een kind dood. De moeder van het kind vecht met verdriet, haat en boosheid. Op een bepaald moment wordt de boosheid alles beheersend. Boosheid slaat om in bitterheid en beïnvloed haar gezondheid, relaties met haar man en met God. Het is een slopend proces.

Op een moment ziet ze in dat het anders moet gaat God vragen om de boosheid weg te nemen. Maar dat gebeurd niet. God laat haar zien dat ze haar boosheid die terecht is, moet gebruiken om goed te doen. Boosheid geeft een enorme energie, vaak om af te breken, maar God laat haar zien dat ze die energie mag gaan inzetten voor Hem.

Op dit moment leidt de vrouw een stichting die actief is in de hele USA om ouders bij te staan die hun kind verloren hebben bij een ongeluk. Ze is tot zegen van deze ouders. Ze heeft haar probleem als het ware bekeerd en onder Gods gehoorzaamheid gebracht.

Daarna droomde ik weer kort: Er was een grote bedreigende leeuw in de kamer. We wilden vluchten, maar ik had geleerd dat je beter niet weg kan rennen. We maakten een andere keuze; heel voorzichtig gaven we het dier voedsel en bouwden op die manier vertrouwen op.

 Wordt jij geplaagd door angst, boosheid, onzekerheid, lust, ... , ... ? Vaak zit er een honger achter naar erkenning, liefde, gerechtigheid, genegenheid, ... , ...

Die honger mag je laten voeden door Jezus, door gezonde relaties aan te gaan, te bidden of God je wil helpen een goede partner te vinden. Zie je gevoelens onder ogen, neem ze mee naar Jezus en laat ze daar bekeren. Als je dat leert, zal elke keer dat het weer voorkomt, het een stimulans zijn om naar Jezus te gaan.  Misschien toch nog niet zo gek, die doorn in het vlees? Brengt jou doorn je ook bij de genade van Jezus?

Zegen