categorieën

zoeken

recente Blogs

willem smouter

authorpic Dominee van Nederlands Gereformeerde Kerk te Apeldoorn
(pagina 1 of 7)   
« Vorige
  
1
  2  3  4  5  volgende »

 Artikelen van deze auteur

Bidden om wijsheid

Lezen: 1 Koningen 3: 1-15
Tekst: Jakobus 1: 5-8
Gez. 431: 1,3,7
Gez. 463 (na de wet)
Psalm 119: 12-14
Psalm 111: 1,2,6
Psalm 98: 2 en 4 (na geloofsbelijdenis)
Gez. 448


Gemeente van onze Here Jezus Christus,

Er staat een hele rij wonderlijke dingen in onze tekst. Over verzoekingen bijvoorbeeld, dat je eigenlijk heel blij mag zijn met al die verzoekingen die je in je leven tegenkomt. Dat is toch wonderlijk? Wie is er nou blij met beproevingen? Of wat er even verder staat: laat de geringe broeder roemen in zijn hoogheid en de rijke in zijn geringheid. Hoe kan dat nou, dat is toch de wereld op zijn kop?

Genesis 1:20-23 De vijfde dag

Vakantie. Ja, dat is voor veel mensen een gelegenheid om net even iets meer uit je doppen te kijken dan gewoon. Dan kom je toe aan de gebouwen en de musea. Jawel, maar het mooie weer nodigt dan ook uit om eens meer te genieten van de natuur, van alles wat er in Gods schepping te zien is. En daar hoef je niet ver voor weg. Ik hoorde dat hier één van de vorige zondagen, aansluitend aan de dienst, ook een vervolg in de natuur geweest is. Zo kan het best, want er is hier veel moois om ons heen te zien.

We lezen deze zomer over de scheppingsdagen. En de hoofdlijn van de boodschap daarin is dat je je hier op aarde thuis mag weten. Héél deze wereld is een tuin van God en het is een tuin die is ingericht om de mensen te laten wonen. Ja zeker, het is ingericht voor mensen. En toch, dat is ook belangrijk, wij zijn er niet alleen, maar God heeft de dieren gewild, zelfs nog eerder dan ons.God wilde en daar gaat het om. God wilde dat het, zoals er staat, zou wemelen. Wemelen, daar onder in de wateren, van alles wat er zwemt, alles wat er krioelt daar in de zee. En dat het zou wemelen daarboven van alles wat er vliegt aan vogels in de lucht. Het zou wemelen, het zou al die krioelende levende wezens vertonen die in de wateren wemelen.

Genesis 2:1-3 De zevende dag

Wij waren met vakantie in Zeeland, toen ik een kind was. We gingen toen als gezin naar de kerk. Ja, en van onze eigen houtje – zal ik maar zeggen – had je daar niet. Dus we gingen dan hier en dan daar. Dat was altijd wel een beetje leuk en spannend. Vanuit Haamstede gingen we deze keer naar Brouwershaven.
In die kerk gaven de vakantiegangers helemaal de toon aan. Er hing daar een luchtige sfeer. En de dominee had kennelijk in de gaten dat het toch wel echt een vakantiezondag was. Hij had een tekst gekozen, die daar ook bij paste. Hij preekte over de tekst: Rust een weinig. Dat had Jezus tegen z’n discipelen gezegd: ‘Rust een weinig.’
Maar waar wij niet op gerekend hadden, dat was dat hij in z’n uitleg daarbij vooral de nadruk ging leggen op de woorden: een weinig. Dat is echt waar. Jezus had duidelijk gezegd: ‘Rust een weinig.’ Wat er tegenwoordig allemaal van gemaakt wordt, dat is een hele vermaakindustrie.
Die uitleg was dus een beetje zuinigjes. En hoe die uitleg nou ook moge zijn; dat zuinige bij het idee van rust, dat zuinige spoort in elk geval niet met hoe de Here God daarover spreekt. In Genesis 1 al niet, want heel de schepping loopt uit op de finale: op de zevende dag, op de sabbat. Uiteindelijk gaat het daarom.

Heer, U bent mijn leven

Gods leiding in je leven - deel 1.

Broeders en zusters, jongens en meisjes, gemeente van de Heer, Ja, Gods leiding in je leven, daar wil ik de komende weken over spreken.
De reden daarvoor is dat ik de laatste paar maanden veel vragen kreeg, gewoon in de pastorale contacten, die juist hier over gingen. Over: ‘Hoe weet ik wat Gods wil voor mijn leven is?’ Ook wel van: ‘Hoe kan ik de bedoeling van God snappen met alles wat ik meemaak?’ Maar vooral: ‘Ik wil graag Gods bedoeling in mijn leven zien uitkomen. Hoe kan ik die bedoeling kennen?’ ‘Hoe kan ik weten welk besluit ik moet gaan nemen, wat ik moet gaan doen?’
Als ik zulke vragen krijg, dan ben ik om te beginnen altijd erg dankbaar. Want het zijn goede vragen en het is ook goed om daar niet alleen mee te blijven, maar om er raad bij te zoeken. Dat kan van de dominee zijn of van anderen, maar om daar raad bij te zoeken, dat is goed.
Gods wil voor je leven, Gods roeping. Vroeger zeiden ze van de dominee en van de verpleegster: ‘Ja, die hebben roeping.’ Voor die beroepen moet je roeping hebben. Dat betekende dan ook concreet dat die twee niet moesten zeuren over geldkwesties. Ja, want je hebt toch roeping. En daar zat natuurlijk meer aan vast. Daar werd inzet van verwacht, want het is roeping. Die visie is niet meer zo populair vandaag de dag, maar ik ben het er wel mee eens. Het is wel zo. Alleen, het geldt niet alleen voor de dominee en de verpleegster, maar voor iedere christen. Of je nou ambtenaar bent of monteur of dominee of verpleegster. Of dat je nou veel werk hebt of werkeloos bent geworden.

Gedragen op Gods hart

Gods leiding in je leven - deel 2.

Broeders en zusters, jongens en meisjes, gemeente van de Here Jezus, Gods leiding in je leven. Daarover spraken we ook vorige week al. En de hoofdlijn van wat we daarover geleerd hebben, is: je moet niet te klein denken over de leiding van God. Alsof je het zoekt in een heel klein hoekje ergens in een raar iets wat je meegemaakt hebt, of ergens in één bijzondere gebeurtenis. Maar je mag vertrouwen: God leidt je leven. In de Bijbel kom je eigenlijk nooit tegen dat mensen bezorgd zijn: ‘Oh, als Gods plan met mijn leven nou eens niet doorgaat, omdat ik zijn stem even niet gehoord heb.’
Integendeel, daar klinkt het vaste vertrouwen: ‘De Here is mijn herder. Hij leidt mij aan rustige wateren en grazige weiden.’ God leidt mijn leven, Hij is de herder die de weg weet.
En wanneer wij als mensen die stem van God eens helemaal verkeerd gehoord hebben, dan blokkeert dat Gods plan niet. Dan is het niet opeens: ‘Oh, nou zijn we van de rails af.’ Weet u nog? Christenen lijken vaak op iemand die probeert te sturen in een tram, wat niet hoeft. Je moet een hoop doen in die tram, maar je hoeft niet je best te doen om op die rails te blijven.
God heeft ons leven in handen. Hij is als een adelaar die zijn jongen leert vliegen. En daar hoort dus ook gewoon bij dat ze het soms niet kunnen. En Hij zweeft over hen – stond er in Deuteronomium – en z’n oog is over hen, en als ze dreigen neer te storten dan zal Hij onder hen komen om hen te dragen.
Dat is de basis van al het spreken over leiding van God. Denk groot van de leiding van God.

Streef vooral naar profeteren

Gods leiding in je leven - deel 3.

Broeders en zusters, jongens en meisjes, gemeente van de Heer, Gods leiding zoeken in je leven. Twee keer eerder hebben we daarbij stil gestaan en geleerd: het is heel kostbaar om iets te zien van hoe God je leven leidt. Het is niet iets waarnaar je moet zoeken zoals de kleine lettertjes van een polis. Alsof Gods plan met jou mislukt, wanneer je dat per ongeluk over het hoofd ziet. Nee, zeiden we de eerste keer, vertrouwen mag de basis zijn: Hij leidt mijn leven. De Here is mijn herder, Hij leidt mij. En de fouten die ik maak bij het zoeken naar Gods wil, die zullen God niet voor het blok zetten, maar ze horen bij zijn plan dat Hij met me heeft. En daarbij vangt Hij ons op, zoals een adelaar zijn jongen letterlijk ondervangt.En vanuit dat vertrouwen mag je God ook concreet vragen om wijsheid, om leiding. We hebben het bijvoorbeeld gehad over roeping. Vroeger hadden ze het over roeping bij een dominee en een verpleegster. Maar (als ik het goed heb) mogen we dat woord voor ons allemaal verstaan. Je doet toch niet alleen datgene waar je het meeste mee kan verdienen? Je zoekt toch ook wat de Here wil? ‘Wat is zijn roeping voor mij?’
Nou, daar heb je wel wijsheid voor nodig om dat allemaal te zien, hè? Dat zie je niet allemaal vanzelf. Dan moet je wel bidden om wijsheid en dat mag ook. Je mag God bidden om wijsheid en leiding, want Hij geeft het eenvoudigweg en zonder verwijt. En daar kan ook wel bijhoren dat je God gaat raadplegen, Gods advies gaat vragen door middel van zijn dienaren. Of het nu een dominee is of een ouderling of de christenen om je heen. Dat die je helpen om de weg te vinden. Net zo concreet als David de wijsheid van God zocht in zijn dagen bij de efod. Daardoor mocht hij horen of hij zou moeten vechten of vluchten en dat soort concrete hulp.

"Heden zult gij met Mij in het paradijs zijn"

Serie over de zeven kruiswoorden – Lucas 23: 43

“Hij werd onder de misdadigers gerekend, hoewel Hij geen zonden gedaan had”. Zo had ooit Jesaja het gezien in een profetie, eeuwen geleden in het lied van de lijdende Knecht des Heren. En zo gebeurde het ook echt op Golgotha. Hij werd onder de misdadigers gerekend, dat was daar wel geweldig zichtbaar in de drie kruizen die daar stonden. Jezus tussen de misdadigers. Een publieke plek natuurlijk, waar iedereen het kon zien, want dat was de bedoeling.
Serie over de zeven kruiswoorden – Mattheüs 27: 45

“En van het zesde uur af kwam er duisternis over het gehele land tot het negende uur. Omstreeks het negende uur riep Jezus met luider stem, zeggende: Eli, Eli, lama sabachtani? Dat is: Mijn God, mijn God, waarom hebt Gij Mij verlaten?”
Zo klinkt het kruiswoord dat we vandaag bespreken bij Mattheüs (27: 45v). Het kruiswoord dat aan deze Psalm ontleend is en dat misschien wel de diepste diepte markeert van het lijden van onze Here Jezus. Ja, het is allemaal waar en het is gruwelijk, van die striemen, die geseling, die spijkers en die hoon. Maar dit is er de binnenkant van: van God verlaten te zijn. Dat is niet te filmen, zo erg. “Mijn God, mijn God”.
Het wordt eerst verkeerd begrepen, een ander spot ermee en ieder gaat er zijn eigen kant mee uit. Het is ook haast niet te peilen.
Jezus ontleende die woorden aan Psalm 22 en die zin was het zo helder als glas, wat Hij zei, zo uit de woorden van David genomen. Daar wil ik overigens vandaag inzetten, bij die Psalm zelf in z’n oorspronkelijke setting van een echte mens die deze dingen roept.

Het is volbracht

Serie over de zeven kruiswoorden – Johannes 19:30
Jesaja is zoveel als de evangelist onder de profeten. Hij is het die van God zijn volk mag troosten. “Troost, troost mijn volk en roep hun toe het voorbij is met de lijdenstijd”. Dat woord klinkt overigens wanneer Gods volk al vele jaren achter de rug heeft in ballingschap in Babel. Het is dus maar niet zo’n beetje gladjes. Nee, het gaat diep in op een werkelijkheid van een generatie lang verbannen te zijn uit Gods oog. Zeventig jaren ballingschap zijn dan achter de rug. Als de straf voor bepaalde consequent volgehouden zonden. Net zoals ze consequent het land geen rust wilden geven in de sabbatten die de Here voorgeschreven had en nou zou dat eens even goed komen. En zoveel meer zonden natuurlijk die daar mee samenhingen. Maar nu heeft God gezegd: het is genoeg. En je hoort in die woorden gewoon de opluchting van de profeet: “Uw ongerechtigheden zijn geboet. En je hebt nu dubbel en dwars ontvangen voor al je zonden en heus er komt nu een nieuwe tijd’. En maak de wegen maar vast klaar, ga maar vast een weg leggen door de woestijn en als het moet sla je alle heuvels maar plat, want het gaat gebeuren; de uittocht uit Babylonië naar het beloofde land. Er komt een nieuwe tijd.

In uw handen beveel ik mijn geest

Serie over de zeven kruiswoorden – Lucas 23: 46

Goede Vrijdag – zo heet het vandaag. Wonderlijk eigenlijk. Want wat is er goed aan die vrijdag? Wat veel meer opvalt als je het leest is de slechtheid van de mensen. Een slechtheid waar ze allemaal bij betrokken zijn. Een slechtheid waar wij allemaal bij betrokken zijn.
In het verhaal zijn het zowel de Joden als de Romeinen, zowel het gewone volk als de leiders. Denk aan wat er allemaal gebeurd is: Kajafas die tegen de regels in – omdat hij zo nodig moest opschieten – midden in de nacht Jezus veroordeelt en Pilatus die zijn handen in onschuld wast. En nog anderen naar wie Jezus heen en weer geschoven wordt. Goede vrijdag?!
(pagina 1 of 7)   
« Vorige
  
1
  2  3  4  5  volgende »

site menu

populaire artikelen

Geen populaire artikelen gevonden.

populaire auteurs

Geen populaire auteurs gevonden.