Vorige week schreef mijn collega over de gedachte: Wat als Paulus verslaafd was geweest aan goedkeuring? Die gedachte werd veroorzaakt door de Internetcursus hierover op Bijbelstudie.net. Ik wil het eigenlijk nog iets verder door trekken: 'Wat als Jezus nu verslaafd was aan goedkeuring?' Denk even met me mee: Hij zou dan nooit drie dagen verdwenen zijn geweest in de tempel om daar onderwijs te ontvangen van de hogepriesters en leraars. Hij was dan braaf meegegaan met Zijn ouders, want in deze fase van Zijn leven waren de gedachten van zijn ouders over Hem de belangrijkste. Hij was dan ook nooit verder gekomen dan het eerstvolgende dorp, want de mensen wilde dat Hij hen genas (Markus 1). Daar was Hij dan dagen, maanden, jaren blijven steken in plaats van verder te gaan , op weg naar al de andere mensen om de boodschap van het koninkrijk te verkondigen. Het evangelie was dan beperkt gebleven in een dorpje in Israël, waar mensen eindeloos naartoe liepen met hun zieken. Hij was kortom, een groot genezer geworden, dat wel, maar het hogere doel? Daar was nooit wat van gekomen!

Hij was zeker nooit in opstand gekomen tegen de autoriteiten, Hij was binnen de perken van de wet gebleven op alle fronten, Hij had de Farizeeën nooit laten zien wie ze waren en tegendraadse dingen zeggen? Nooit! Een Jezus verslaafd aan goedkeuring deed dan alles waar Hij goedkeuring voor kon krijgen.

De tafels in de tempel zouden netjes zijn blijven staan. Zijn rechtvaardigheid, Gods heiligheid was verloren gegaan in een mens die alleen de dingen deed die anderen oké vonden.

Waarschijnlijk was Hij ook gelijk naar Lazarus gegaan om Hem te genezen, voordat hij stierf, want dat wilden ze toch van Hem en het had prima gekund. Maar dan was Gods grootheid op die dag niet zichtbaar geworden (Joh 11:40). En toen zijn discipelen voorstelden om 3 tenten te bouwen daar op de berg, één voor Hem, één voor Elia en één voor Mozes, (Mat 17:4) was Hij vast wel ingestemd - lekker al die aanbidding van mensen…eigenlijk was Hij nooit zo ver gekomen want Hij was al lang gesneuveld toen de duivel Hem de hele wereld aanbood vanaf die hoge berg. (Mat 4:8)

Wat een andere Jezus hadden we gekregen, beslist geen redder, maar een op zichzelf gerichte dwaalleraar!

Goddank! Hij was dat niet! Hij kleurde beslist niet binnen de lijntjes want Hij kwam niet om Zijn eigen ego op te poetsen door te doen wat anderen van Hem opeisten of verwachtten, maar om Gods missie te volbrengen. Hij deed wat al besloten was voordat tijd begon en deed dat ten koste van Zijn eigen leven. Hij werd de mens wie Hij bedoeld was en liet Zijn gigantische voetstap achter op het canvas van Gods geschiedenis met deze wereld.

We zoeken allemaal naar liefde, we willen er allemaal bij horen, maar Jezus liet het belang zien van luisteren naar de Enige stem die jou liefdevol op je bestemming wil brengen. Durf jij in Zijn voetstappen te treden?